| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 1929, Włocławek |
| Zgon | 17 czerwca 2014 |
| Zawód | matematyk, profesor zwyczajny |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Studia | Uniwersytet Łódzki (Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii) |
| Doktorat | 1960, Uniwersytet Łódzki |
| Habilitacja | 1968 (docent nauk matematycznych) |
| Profesor | 1977 (nadzwyczajny), 1992 (zwyczajny) |
| Zatrudnienie i funkcje | |
| Główne miejsce pracy | Politechnika Łódzka |
| Inne | Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi |
| Funkcje | dziekan Wydziału Fizyki Technicznej, Informatyki i Matematyki Stosowanej PŁ (1990–1996); pierwszy dyrektor Instytutu Matematyki PŁ (1970–1983, 1992–1999) |
| Zainteresowania | |
| Specjalność | analiza zespolona; równania różniczkowe |
| Dorobek i nagrody | |
| Publikacje | ponad 100 prac naukowych, 4 podręczniki, ponad 10 skryptów |
| Doktoranci | 25 |
| Odznaczenia | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1996); Złoty Krzyż Zasługi; Medal Komisji Edukacji Narodowej |
Izydor Wiesław Dziubiński był matematykiem związanym zawodowo z Politechniką Łódzką. Pracował przede wszystkim nad funkcjami analitycznymi oraz nad zagadnieniami teoretycznymi równań różniczkowych, korzystając z metod analizy funkcjonalnej.
Życiorys i kariera akademicka
W 1949 roku ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia matematyczne na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Łódzkiego. Był uczniem Zygmunta Charzyńskiego. W 1951 roku podjął pracę na Politechnice Łódzkiej jako zastępca asystenta, jednocześnie kontynuując studia.
W 1960 roku obronił pracę doktorską zatytułowaną Równanie funkcji ekstremalnych w rodzinie funkcji jednolistnych, ograniczonych o współczynnikach rzeczywistych, napisaną pod kierunkiem Zygmunta Charzyńskiego. Habilitację uzyskał w 1968 roku na podstawie rozprawy Funkcje quasi-gwiaździste. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1977 roku, a profesora zwyczajnego w 1992 roku.
Rola na Politechnice Łódzkiej i inne funkcje
Przez większość kariery zawodowej był związany z Politechniką Łódzką. Organizował pracę naukową na wydziale i był twórcą oraz pierwszym dyrektorem Instytutu Matematyki Politechniki Łódzkiej, pełniąc tę funkcję w latach 1970–1983 oraz ponownie w latach 1992–1999.
W latach 1990–1996 sprawował funkcję dziekana Wydziału Fizyki Technicznej, Informatyki i Matematyki Stosowanej PŁ. Był także profesorem zwyczajnym Wydziału Informatyki, Zarządzania i Transportu Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Zainteresowania naukowe i dorobek
Specjalnością naukową Dziubińskiego były funkcje analityczne, z naciskiem na zagadnienia ekstremalne w teorii funkcji analitycznych, oraz równania różniczkowe. W pracach badawczych wykorzystywał narzędzia analizy funkcjonalnej do badania zagadnień teoretycznych.
Opublikował ponad 100 prac naukowych, napisał cztery podręczniki i więcej niż dziesięć skryptów. Wypromował 25 doktorów nauk matematycznych. Trzy doktoraty zostały obronione w Strathclyde University przy współudziale szkockiego współpromotora Gary'ego Roacha.
Odznaczenia i wyróżnienia
Otrzymał kilka odznaczeń państwowych i resortowych. Do najważniejszych należą Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski przyznany w 1996 roku, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej.