| Kazimierz Dzięciołowski | |
|---|---|
| Data urodzenia | 3 kwietnia 1929 |
| Miejsce urodzenia | Włocławek |
| Data śmierci | 22 kwietnia 1989 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód | Inżynier, profesor nauk technicznych, pułkownik WP |
| Wykształcenie | Politechnika Gdańska (1951); Wojskowa Akademia Techniczna (1956) |
| Stopień wojskowy | Pułkownik |
| Specjalizacja | Elektronika mikrofalowa; lasery; elektronika specjalna |
| Najważniejsze stanowiska | Zastępca komendanta WAT ds. naukowych; kierownik katedr i instytutów |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Wojskowy na Powązkach, kw. H, rząd 9, grób 1 |
Kazimierz Dzięciołowski był związany z wojskiem i nauką przez większą część życia. Pracował w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, gdzie pełnił szereg funkcji naukowych i kierowniczych. Jego badania dotyczyły przede wszystkim mikrofal, laserów i zastosowań elektroniki specjalnej.
Życiorys i wykształcenie
Dzięciołowski urodził się 3 kwietnia 1929 we Włocławku. Ukończył Politechnikę Gdańską w 1951 roku, a następnie Wojskową Akademię Techniczną w 1956 roku. Stopień doktora uzyskał w 1965 roku, a tytuł profesora nadzwyczajnego przyznano mu w 1975 roku. W młodości należał kolejno do Związku Walki Młodych, Związku Młodzieży Polskiej, a od 1953 roku był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Kariera i role w Wojskowej Akademii Technicznej
Od 1951 roku Dzięciołowski był związany z Wojskową Akademią Techniczną w Warszawie. W 1952 roku wykładał podstawy radiolokacji, w 1956 roku objął kierownictwo Katedry Techniki Fal Ultrakrótkich, a od 1961 roku kierował Katedrą Urządzeń Mikrofalowych. W 1969 roku został dziekanem Wydziału Elektroniki, a od 1976 roku kierował Instytutem Układów Mikrofalowych i Laserowych.
Pełnił również funkcje administracyjne i naukowe na szczeblu akademii; był zastępcą komendanta WAT do spraw naukowych. W latach 1959–1960 był członkiem Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Wietnamie. Jego działalność łączyła pracę dydaktyczną z kierowaniem jednostkami badawczymi uczelni.
Osiągnięcia naukowe i praktyczne zastosowania
W 1954 roku przeprowadził pomiar promieniowania Słońca w paśmie mikrofalowym podczas zaćmienia. W 1963 roku współtworzył pierwszy laser w Polsce. W 1965 roku opublikował analizę współdziałania wiązki elektronów o zmiennej prędkości z polem LFB, a w 1967 roku doprowadził do pierwszego w Polsce wdrożenia laserów w kopalniach miedzi na obszarze Lubina i Polkowic.
Był autorem około 50 prac naukowych dotyczących elektroniki mikrofalowej i techniki laserowej. Jego prace łączyły badania teoretyczne z próbami praktycznego zastosowania technologii laserowych w przemyśle.
Nagrody i odznaczenia
Dzięciołowski otrzymał szereg wyróżnień państwowych i resortowych za działalność naukową i służbę wojskową. Otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia oraz liczne nagrody resortowe w latach 1963, 1970 (dwukrotnie), 1971 i 1978. Wpisano go do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich w 1984 roku.
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal 30-lecia Polski Ludowej; Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Złoty, Srebrny i Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
- Złoty, Srebrny i Brązowy Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Odznaka Zasłużony Łącznościowiec
- Medale wietnamskie
Pochówek
Kazimierz Dzięciołowski zmarł 22 kwietnia 1989 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze H, w rzędzie 9, grób 1. Jego grób znajduje się na jednej z warszawskich nekropolii poświęconych żołnierzom i działaczom służby państwowej. Dane o miejscu pochówku ułatwiają identyfikację grobu na terenie cmentarza.