| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 25 sierpnia 1925, Włocławek |
| Zmiana | 7 lutego 2004 |
| Zawód | inżynier elektryk |
| Wykształcenie i praca | |
| Uczelnia | Politechnika Śląska (Wydział Elektryczny) |
| Stanowiska | Katedra Elektrotechniki Ogólnej; Biuro Projektów Górniczych w Gliwicach |
| Działalność społeczna | |
| Stowarzyszenie | Stowarzyszenie Elektryków Polskich — prezes oddziału w Gliwicach (1972–1987), prezes SEP (1994–1998) |
| Dorobek | |
| Patenty i publikacje | 24 patenty; ponad 20 publikacji |
| Odznaczenia | |
| Najważniejsze | Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski i inne odznaczenia państwowe i branżowe |
Cyprian Brudkowski przeszedł trudną drogę od przerwanej nauki w gimnazjum do pozycji rozpoznawalnego specjalisty w swojej dziedzinie. Jego doświadczenia obejmowały zarówno służbę wojskową, jak i pracę akademicką oraz projekty związane z górnictwem i energetyką.
Jak wyglądały wojenne i powojenne losy Brudkowskiego?
Wybuch II wojny światowej przerwał jego naukę w gimnazjum. We wrześniu 1939 wraz z rodziną znalazł się we Lwowie; po zajęciu miasta przez Sowietów kontynuował naukę w tamtejszym Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. W marcu 1940 został deportowany do Maryjskiej ASRR, gdzie pracował pod nadzorem NKWD przy karczowaniu lasu.
Ze względu na zły stan zdrowia nie został przyjęty do oddziałów tworzonych przez gen. Władysława Andersa. W maju 1943 zaciągnął się do polskiego wojska w Sielcach nad Oką. Po ukończeniu Centralnej Szkoły Podchorążych Wojska Polskiego w Riazaniu otrzymał stopień podporucznika i dowodził najpierw plutonem, a potem kompanią w macierzystej szkole. Po przeniesieniu szkoły do Krakowa w czerwcu 1946 na własną prośbę opuścił wojsko i wznowił naukę w gimnazjum w Częstochowie; matura przypada na 1948 rok.
Gdzie kształcił się i pracował zawodowo?
Po maturze ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Po studiach pracował w Katedrze Elektrotechniki Ogólnej na Wydziale Górniczym tej uczelni, a następnie w Biurze Projektów Górniczych w Gliwicach. W swojej pracy koncentrował się na zagadnieniach związanych z napędem elektrycznym i energoelektroniką.
Jaki był dorobek naukowy i wynalazczy?
Był autorem licznych rozwiązań technicznych z zakresu napędu elektrycznego maszyn i energoelektroniki. Posiadał 24 patenty dotyczące napędu elektrycznego oraz opublikował ponad 20 artykułów w czasopismach technicznych i na konferencjach naukowo-technicznych. Jego prace miały związek zarówno z zastosowaniami przemysłowymi, jak i z projektami dla sektora górniczego.
Jaką rolę pełnił w Stowarzyszeniu Elektryków Polskich?
Był zasłużonym działaczem Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Przez piętnaście lat kierował oddziałem SEP w Gliwicach jako prezes w latach 1972–1987. W latach 1994–1998 pełnił funkcję prezesa całego Stowarzyszenia Elektryków Polskich.
Za działalność stowarzyszeniową nadano mu tytuł Członka Honorowego SEP. Były to wyróżnienia potwierdzające jego udział w życiu zawodowym środowiska elektryków w Polsce.
Jakie otrzymał odznaczenia i nagrody?
Za działalność zawodową i społeczną otrzymał szereg odznaczeń państwowych i branżowych. Wyróżnienia obejmują m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1987), Krzyż Oficerski (1979) i Krzyż Kawalerski (1972) Orderu Odrodzenia Polski, a także Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi. Otrzymał również Nagrodę Państwową I stopnia w 1980 roku oraz wpis do Honorowej Księgi "Zasłużonych dla Górnictwa i Energetyki" w 1987 roku.
Zmarł 7 lutego 2004.
