| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jerzy Zygmunt Bojańczyk |
| Data urodzenia | 2 maja 1881 |
| Miejsce urodzenia | Włocławek |
| Data zgonu | 21 października 1947 |
| Miejsce zgonu | Włocławek |
| Zawód / rola | działacz społeczny, przemysłowiec, działacz sportowy |
| Najważniejsze funkcje | p.o. prezydenta miasta (1920); przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej (1945–1947) |
| Odznaczenia | Krzyż Oficerski OOP; Złoty Krzyż Zasługi; Złoty Medal dla Pożarnictwa; Państwowa Odznaka Sportowa |
Jerzy Zygmunt Bojańczyk urodził się w rodzinie włocławskiego browarnika i przez całe życie pozostawał związany z miastem. Działał w samorządzie, kierował lokalnym przemysłem i był jednym z organizatorów życia sportowego, zwłaszcza wioślarstwa.
Życiorys i działalność gospodarcza
Urodził się w rodzinie Wincentego Alberta Bojańczyka i Heleny z Kocent-Zielińskich. Ukończył czteroletnią Wydziałową Szkołę Realną oraz Gimnazjum Realne we Włocławku, a następnie odbył studia i praktykę piwowarską w Niemczech. Po powrocie przejął od ojca kierownictwo spółki "Browar i Słodownia SA" i prowadził działalność przemysłową w mieście. Równocześnie angażował się w życie lokalnej społeczności.
Działalność wioślarska i sportowa
Był członkiem Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego od 1902 roku i od 1918 do 1939 pełnił funkcję jego prezesa. Z jego inicjatywy powstała nowa przystań miejska oraz siedziba towarzystwa przy ul. Piwnej 3, a w 1930 wspierał powstanie Kujawskiego Klubu Wioślarskiego. Po wojnie ponownie objął prezesurę Towarzystwa Wioślarskiego.
W działalności ponadlokalnej był wiceprezesem Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, a w latach 1932–1939 pełnił funkcję prezesa tej organizacji. Sędziował na głównych regatach w Amsterdamie w 1928 roku i w Berlinie w 1936 roku. Był także wiceprezesem Międzynarodowej Federacji Towarzystw Wioślarskich (FISA) w Szwajcarii i przewodniczył komisji sędziowskiej na krajowych mistrzostwach wioślarskich w latach 1933–1939.
Samorząd, praca publiczna i okres wojenny
W 1919 roku objął mandat radnego Rady Miejskiej we Włocławku, a w 1927 został ponownie wybrany do tego gremium. W 1927 powierzono mu funkcję wiceprezydenta miasta, którą pełnił do czerwca 1921 (de facto do końca roku). W czerwcu 1920 został p.o. prezydenta miasta i sprawował ten urząd do sierpnia 1920. W 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Od 1931 roku pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej. Był działaczem Ochotniczej Straży Pożarnej i od 1926 roku jej prezesem we Włocławku. W czasie II wojny światowej pracował jako księgowy w fabryce surogatów kawowych. Po zakończeniu działań wojennych zabezpieczał porzucone mienie miejskie i rozwijał działalność polityczną, organizując struktury Stronnictwa Demokratycznego w mieście; został jego pierwszym prezesem. Z ramienia Stronnictwa Demokratycznego zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej i pełnił funkcję jej przewodniczącego w latach 1945–1947.
Ordery, odznaczenia i upamiętnienie
Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski nadany 10 listopada 1928 roku. Do innych odznaczeń należą Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal za Zasługi dla Pożarnictwa oraz Państwowa Odznaka Sportowa. Uchwałą Rady Miasta Włocławka nr XVII/124/91 z dnia 30 grudnia 1991 nadano jego nazwisko śródmiejskiej ulicy, zmieniając wcześniejszą nazwę na ulicę Jerzego Bojańczyka. Zmarł 21 października 1947 i został pochowany w grobowcu rodzinnym przy głównej alei Cmentarza Komunalnego we Włocławku, sektor 36-1-11.
