| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stanisław Leszek Bagdziński |
| Data urodzenia | 29 września 1935 |
| Miejsce urodzenia | Włocławek |
| Data zgonu | 21 września 1997 |
| Miejsce zgonu | Włocławek |
| Zawód | ekonomista, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy |
| Tytuł naukowy | profesor nauk ekonomicznych |
| Uczelnia | Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu |
| Wykształcenie | Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Łodzi; Uniwersytet Łódzki (doktorat) |
| Funkcja publiczna | wicewojewoda włocławski (1 VI 1975–11 VII 1988) |
| Główne obszary badań | gospodarka przestrzenna; polityka gospodarcza i lokalna |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (1974); Krzyż Kawalerski (1979); Oficerski Order Odrodzenia Polski (1987) |
Stanisław Leszek Bagdziński był ekonomistą i nauczycielem akademickim, znanym także jako urzędnik administracji wojewódzkiej. Zyskał rozpoznawalność jako profesor nauk ekonomicznych oraz jako wicewojewoda włocławski w latach 1975–1988.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 29 września 1935 roku we Włocławku jako syn Zenona i Józefy z domu Papuzińskiej. W 1953 ukończył Technikum Chemiczne we Włocławku, a w 1958 studiował ekonomię przemysłu na Wyższej Szkole Ekonomicznej w Łodzi.
W 1974 obronił pracę doktorską na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego pod kierunkiem Ryszarda Gałeckiego, a w 1985 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy o funkcji średniej wielkości miasta w rozwoju społeczno-ekonomicznym. 24 marca 1995 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych.
Kariera zawodowa i dorobek naukowy
Po studiach pracował m.in. jako inspektor w oddziale Narodowego Banku Polskiego we Włocławku oraz jako ekonomista w Toruńskich Zakładach Włókien Sztucznych, delegatura „Kujawy”. Od 1963 kierował miejską komisją planowania we Włocławku, a następnie wojewódzką komisją planowania w latach 1975–1978.
Od 1974 związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie przeszedł kolejno ścieżkę od wykładowcy do profesora zwyczajnego. Kierował Katedrą Integracji Europejskiej i Studiów Regionalnych oraz specjalizował się w zagadnieniach gospodarki przestrzennej i polityki lokalnej. Był autorem około stu prac naukowych.
Działalność publiczna i w organizacjach naukowych
Pełnił funkcję wicewojewody włocławskiego od 1 czerwca 1975 do 11 lipca 1988. W 1978 założył i został prezesem włocławskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego; w latach 1980–1988 działał też w krajowym zarządzie tej organizacji.
Był członkiem i konsultantem wielu gremiów naukowych i doradczych: w latach 1985–1989 zasiadał w Państwowej Radzie Gospodarki Przestrzennej, od 1992 kierował Włocławskim Towarzystwem Naukowym, a od 1995 przewodniczył Sekcji Ekonomii w Komitecie Badań Naukowych Polskiej Akademii Nauk. Przyczynił się do powołania Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku.
Odznaczenia i upamiętnienie
Otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi w 1974 roku, Krzyż Kawalerski w 1979 roku oraz Oficerski Order Odrodzenia Polski w 1987 roku. Poświęcono mu monografię opublikowaną w 2005 roku i nadano mu patronat nad Biblioteką Naukową Włocławskiego Towarzystwa Naukowego.
