| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tomasz Afeltowicz |
| Data urodzenia | 3 kwietnia 1925 |
| Miejsce urodzenia | Włocławek |
| Data śmierci | 31 sierpnia 2010 |
| Miejsce pochówku | Cmentarz św. Rodziny, Wrocław (ul. Smętna) |
| Zawód | ekonomista, wykładowca akademicki |
| Związki zawodowe i naukowe | |
| Uczelnia | Uniwersytet Wrocławski |
| Funkcje | Kierownik Katedry Ekonomii Politycznej; dyrektor Instytutu Ekonomii Politycznej; dyrektor Instytutu Nauk Ekonomicznych |
| Organizacje | Prezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego (od 1981), członek Komitetu Ekonomicznego PAN |
| Nagrody i odznaczenia | |
| Wybrane odznaczenia | Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi |
Tomasz Afeltowicz był polskim ekonomistą związanym zawodowo z Uniwersytetem Wrocławskim. Zyskał rozpoznawalność jako wykładowca, kierownik katedry i autor prac dotyczących przemian gospodarczych w Polsce.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 3 kwietnia 1925 we Włocławku. II wojna światowa przerwała jego naukę po II klasie gimnazjum w Ostrołęce. W czasie okupacji pracował jako pomocnik ślusarza, a po wojnie kontynuował edukację i zdał małą maturę w 1946 roku, a następnie maturę eksternistycznie.
Po wojnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim. Po ukończeniu studiów związał się z tą uczelnią zawodowo i rozpoczął karierę naukową.
Jak rozwijała się kariera akademicka?
Od roku akademickiego 1952/1953 pracował na Uniwersytecie Wrocławskim kolejno jako asystent, starszy asystent, adiunkt i docent. Doktoryzował się w 1959 roku, a w 1968 roku uzyskał habilitację. W 1968 roku objął kierownictwo Katedry Ekonomii Politycznej Wydziału Prawa, a później kierował Instytutem Ekonomii Politycznej.
Od 1988 roku do przejścia na emeryturę w 1991 roku kierował Instytutem Nauk Ekonomicznych. W 1968 roku, pomimo zagrożeń dla własnej pozycji, bronił pracowników uczelni przed relegowaniem.
Działalność naukowa i uczestnictwo w debatach gospodarczych
Był autorem monografii dotyczącej banków śląskich i prowadził badania nad samorządem pracowniczym oraz przekształceniami systemu gospodarczego i związanymi z nimi kwestiami społecznymi. Opublikował kilkadziesiąt artykułów poświęconych przemianom w gospodarce centralnie planowanej.
Na początku lat 1980. uczestniczył w debatach o reformach gospodarczych. Bywał zapraszany za granicę — m.in. do Chin, Austrii, RFN, NRD i Liechtensteinu — by prezentować projekty reform dotyczące Polski. W 1981 roku objął funkcję prezesa zarządu Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Był też członkiem Komitetu Ekonomicznego Polskiej Akademii Nauk.
Odznaczenia i śmierć
Otrzymał m.in. Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi oraz złote odznaki Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i ZNP. Zmarł 31 sierpnia 2010 roku. Został pochowany na cmentarzu św. Rodziny przy ul. Smętnej we Wrocławiu.
